Sfetsfin (czytaj Szczecin)

Powyższy obraz to zdjęcie fragmentu strony Głosu Szczecińskiego z dnia 18 kwietnia 2008.

Jak myślicie, co też znaczą te znaki na powyższym obrazie? Gdybym nie dowiedział się co one oznaczają, nigdy w życiu nie domyśliłbym się, że jest to fonetyczny zapis nazwy miasta – „Szczecin”. Jest to jeden z znaków graficznych, które będą niedługo promować to miasto. Cóż… oceny w sprawie nowych znaków, log i sloganów są w Szczecinie podzielone. Dowodem może być duże zainteresowanie – całe 30 osób – konferencją dotyczącą wizji miasta, która odbyła się w ratuszu.
Sam jestem dość sceptycznie nastawiony do pomysłu powyższego loga – wykonanie jest banalne, zaś zapis fonetyczny może i oryginalny, ale głupi – kto zna się na poprawnej wymowie takiego zapisu? Raczej niewiele osób.
Sam pomysł pływających ogrodów jest moim zdaniem bardzo dobry – wokół pełno dogodnych terenów do stworzenia owych atrakcji z prawdziwego zdarzenia. Lecz miasto może stać się dosłownym pływającym ogrodem, jeżeli nie zabezpieczy się przed powodziami. Otóż Szczecin nie posiada dobrego systemu obrony miasta przed falami powodziowymi i nagłymi obfitymi opadami. Wystarczy porządna ulewa aby podtopić wiele osiedli, to niby jak poradzimy sobie z ewentualnymi powodziami lub drastycznym podniesieniem się poziomu Odry?
Z reguły jestem człowiekiem takim, który do wszystkiego podchodzi z dystansem i od razu patrzy co jest źle. Więc kolejną wadą jest to, że nigdzie nie jest napisane co będzie podczas zimy w tych pływających ogrodach. Pewne jest, że będą piękne i zachwycające w lecie i na wiosnę, a co podczas zimy? Co jeżeli ogrody zostaną skute lodem? Szare drzewa i butelki po piwach walające się po lodzie?
Cały zachwyt pomysłem studzi Prezydent, mówiąc, że bez planu zagospodarowania przestrzennego nic nie zdziałamy – ma racje, plan jest robiony od dawien dawna i nie widać postępów.
Pochwalam jednak sposób wykorzystania nowych symboli miasta – jestem za tym by umieszczać je wszędzie tam, gdzie ktoś z poza miasta mógłby je dostrzec. Miasto powinno zadbać by nowe symbole znalazły się na przykład na żaglach, na autobusach turystycznych, wszędzie tam, gdzie będzie można je pokazać na zewnątrz.

Kończąc jedno jest pewne – niektórzy z żyjących dziś młodych ludzi zainteresowanych tematem może dożyje 2050 roku… i zobaczymy kto się będzie śmiał – czy pomysłodawcy, czy też sceptycy.