Sacred 2, po premierze

Dziwnie się złożyło, że zamiast otrzymać ze sklepu jedną grę, otrzymałem Sacred 2 (zapraszam do postu „O jakości Cenegi”)… Stwierdziłem, że zgodnie z kulturą pudełka nie otworzę przed odesłaniem dystrybutorowi, zaś dorwę grę „ze źródła, z którego wszyscy czerpią wiadrami”. Nie będę mówił o jakie źródło chodzi, bowiem każdy się pewnie domyśli.
Tak też, Sacred 2 wpadł w moje ręce i na kilka dni zawitał na moim komputerze. Cóż, ruszyłem się do napisania tego postu, do którego zachęcił mnie jeden z komentujących, który mi osobiście wygląda na osobę będącą wielkim fanem Sacred, tymczasem ja należę raczej do sceptyków tejże gry. I nie pomyliłem się, chciało by się dodać „dzięki Bogu, po premierze”.

W jednym poście już zaprezentowałem swoją przedpremierową ocenę gry, czyli oceniając to, co zaprezentowali nam twórcy – zarówno wrażeniami z części pierwszej, jak i wrażeniami po trailerach i screenach. Przed premierą Sacred 2 nie wywarł na mnie zbyt dużego wrażenia, a wręcz w niektórych miejscach mnie zraził (kontrasty w grafice) oraz roczne odkładanie premiery. W sumie nie zdziwiłem się, gdy przyszło mi zainstalować Sacred 2… W pierwszej kolejności, w zaledwie chwilę po premierze pojawiły się łatki, zaś serwery nie wytrzymywały natłoku chętnych i zainteresowanych. Szkoda tylko, że wszystkie aktualizacje trzeba ściągać ręcznie, bowiem gra nie posiada opcji automatycznego aktualizowania „samej siebie”, wielkość owych aktualizacji da się znieść – lekko ponad pół gigabajta, to jeszcze nie taka straszna waga. Na szczęście automatyczne aktualizacje zostały dodane, w którejś z kolei łatce…

Deweloperzy biorąc pod uwagę wskazówki graczy, starają się ze wszystkich sił, aby szybko usunąć najbardziej uciążliwe problemy. Kolejnym dużym krokiem w tym kierunku jest wypuszczenie hotfix’a x.xx.x

Nie lepiej było zrobić raz, a porządnie?

W przypadku tej gry słowo „patch” brzmi, jak najbardziej w pełni…

Nie przepadam za blokowaniem świata za pomocą „bram”, które można otworzyć jedynie kończąc odpowiednie zadania oraz posiadając odpowiedni poziom rozwoju, jednak to jest cecha charakterystyczna dla Sacred. Co mnie zaciekawiło to całkiem przyjemny wątek główny oraz dobry system rozwoju postaci i umiejętności. To było coś, czego było mi w tej grze potrzeba… Jednak dalej było gorzej, bowiem questy. Aż żal pisać – questy są po prostu idiotyczne, masa, doprawdy cała masa questów polegających na przyniesieniu, zabiciu, pierdnięciu albo ubiciu danego celu, jednak w Sacred 2 twórcy się „wycfanili” i niestety nie da się już zakończyć questu w sekundę po rozpoczęciu.

Ryczałem ze śmiechu spotykając się z dosłownie arcydurnymi tekstami współtowarzyszy lub NPC, nie wiem czy ten typ humoru miał być zabawny dla poprawy humoru, czy dla drwienia sobie z twórców gry. Nie inaczej jest z różnymi stałymi elementami – często w Sacred można było wyczytać różne ciekawostki na nagrobkach czy na tablicach. Tymczasem tych żałosnych tekstów w Sacred 2 jest łagodnie mówiąc od cholery, zaś dodatkowe questy polegające na absurdalnych czynnościach tylko potęgują nastrój debilizmu w niektórych momentach gry. Błędów jest taka masa, że w ciągu miesiąca od wydania gry, twórcy Sacred 2 musieli ją łatać niemal kilka razy… Wśród poprawek wiele było tak banalnych i śmiesznych błędów jak na tak poważną produkcję (cytaty):
- Po instalacji drugiego hotfixa, niektórzy gracze odczuwali lagi podczas klikania na NPC lub obiektach. Zostało to naprawione.
- W szczególnych okolicznościach mogło się zdarzyć tak, że zapis gry nadpisywał inną postać. Zostało to naprawione.
- Zwłoki nie blokują już pocisków.
- Błąd w którym kowal mógł zostać wykorzystany do kopiowania przedmiotów został naprawiony.
- Błąd w którym lista przyjaciół mogła zostać wykorzystana do kopiowania przedmiotów został naprawiony.
- Śmierć Wojownika Cienia/Wysokiej Elfki nie spowoduje już wysypania się gry
- Król Skorpion (pustynny boss) nie zabija już gracza jednym uderzeniem (słynny boss nie do pokonania)

Ponownie zmieniając temat – wracając do niewielkiej ilości zalet – spodobał mi się system, w którym można zdefiniować jakie przedmioty mają być podnoszone przez bohatera, a jakie nie. Świetne rozwiązanie dla gier tego typu, za co twórcom należą się brawa, jednak nie tak mocne, żeby było to jakieś przełomowe rozwiązanie. Również ciekawie prezentuje się animacja, która mało kiedy gdzieś się haczy, wchodzi w ścianę czy inne podobne kfiotki.

Na koniec, dodając moje wrażenia „przedpremierowe, z po premierowymi” mogę rzec, iż Sacred 2 w moim odczuciu niczym nie odstaje od pierwszej części. Krótko mówiąc – ponownie mamy desperackie łatanie gry, ponownie mamy humor w kiepskim wydaniu i raczej zmieszanie słabego cRPG z hns (zbyt mała rozwałka). O jakości gry świadczą również oceny innych, znanych i lubianych magazynów bądź portali:

- Gamespot 7,6/10
- IGN 7,5/10
- CD Action 6+/10
- Amazon 3,5/5 (z 380 opinii)
- Gamestats 61/100
- Dreamstation 6,5/10

Oceny mówią same za siebie – żadna rewelacja.