15 listopada, 2011

Wiem… wiem, ten blog niby jest o grach związanych z sieciową rozrywką, z MMo, z graniem po kablu i tak dalej. Ale… cóż, czego się nie robi dla serii, bez której ten blog nie byłby taki, jaki jest. Mało czytelników wie, że „protoplastą” tego bloga, wiele wiele lat temu była strona w HTMLu na temat gry The Elder Scrolls II: Daggerfall. Więc i hołd nieco omijając główną tematykę złożyć trzeba…

A były to czasy, zaprawdę powiadam Wam, czytelnicy drodzy, zaprawdę ciekawe, gdy właśnie nadchodziła trzecia część sagi, nazwana Morrowind. Świat oszalał, a ja nie śmiałem się przeciwstawiać woli bogów i również dałem się wciągnąć w niesamowity klimat Vvardenfell. Kilka tygodni później, zacząłem posiadać pierwsze tajniki HTML, następnie PHP, parę miesięcy później powstała moja pierwsza w pełni profesjonalna strona o serii The Elder Scrolls. Nieco później pojawiały się plotki o Oblivion, powstały Księgi Tamriel, za czasów świetności i popularności części IV… z czasem jednak ta strona pogrążyła się w cień, a moje zapędy skierowały się na stronę ogółem o grach RPG – na Strefę RPG istniejącą po dziś dzień. W kilka lat po wydarzeniach z Ksiąg Tamriel powstał ten blog…

… czyli śmiało można powiedzieć, że gdyby nie Daggerfall i Morrowind, ta strona by nie istniała :-)
Zaczynajmy!

The Elder Scrolls V: Skyrim

Piąta część jednej z najbardziej kultowych i utytułowanych serii gier, stworzona przez Bethesda Game Studios przedstawia wydarzenia mające miejsce w 200 lat po tych, z IV części gry. Trwa czwarta era, której narodzin byliśmy świadkiem w ostatnich momentach z gry The Elder Scrolls IV: Oblivion, miejscem akcji jest kolejna z prowincji świata Tampriel – Skyrim, ojczyzna Nordów, lodu i wszechobecnego śniegu… A co gdyby interesującą grę zmieszać z pełnym polskim dubbingiem w wykonaniu znanych z wielu gier głosów? Czyżby nie zapowiadał się nordzki miód?

Twórcy The Elder Scrolls niezwykle przywiązani są do kreacji świata, niepisanych tradycji – tak również dzieje się w Skryrim – we wszystkich czterech częściach gracz rozpoczyna przygodę jako więzień. W Arenie, w Daggerfallu, w Morrowind i Oblivion gracz rozpoczyna w lochach, w więzieniu albo w kolonii karnej. W przypadku Skyrim jesteśmy… również więźniem skazanym na śmierć.
Tymczasem…

Cudownie wykonany świat w połączeniu ze wszystkimi dobrymi elementami znanymi z Morrowind

… pojawia się smok. W tym właśnie tkwi cała fabuła Skyrim, po morderstwie nieoficjalnego, jednak szanowanego przez wszystkich lokalnych jarlów władcy Skyrim następuje niewielki chaos. O wpływy w prowincji walczą okoliczni władcy, swe wpływy zaznaczają Altmerowie, Cesarstwo, rdzenni mieszkańcy organizując powstania, a na dodatek chodzą pogłoski o pojawieniu się smoków. Nie byle jakich smoków – głównie samego Alduina, boga zniszczenia, który zagraża całemu kontynentowi Tamriel.

I chyba nie trzeba ukrywać, że jedyną osobą w Skyrim, a może i w całym Tamriel, która musi stawić czoło tysiącom potworów, garstce potężnych smoków oraz pewnie samemu Alduinowi… jesteś właśnie Ty.

Świat w Skyrim

Tradycyjnie, jak to bywa w serii The Elder Scrolls, zostaniemy zapytani „kim jesteśmy”, co za tym idzie stworzymy swoją postać w grze. Oczywiście mamy do wyboru każdą istniejącą w Skyrim (powszechnie) rasę, możemy zmieniać wygląd w sposób zaawansowany. Jedyną różnicą jest brak znaku zodiaku i profesji – mamy pełną swobodę w tworzeniu swej postaci. Nic nie trzyma nas na uwięzi. Rozpoczynając swoją przygodę w Skyrim niemal od samego początku, gdy tylko gra „nauczy” nas sterowania będziemy mogli ruszyć gdzie nam się żywnie podoba. Przeszkodą nie są „niewidzialne ściany”, czy lokacje które wymagają poziomu, nic z tych rzeczy – przeszkodą są coraz silniejsi przeciwnicy spotykani coraz dalej od miejsca startu gry. Oczywiście w Skyrim istnieją środki lokomocji, mimo wszechobecnych kiloton śniegu – między innymi wierzchowce lub karawany. Dzięki temu nie musimy zaczynać gry zawsze w tym samym mieście.

Widoki są piękne, ale czasami patrzenie na rzekę, gdzie woda płynie bokiem…

System „życia” świata został nieco ulepszony w porównaniu do Oblivion – przyzwyczailiśmy się do zmiany pory dnia, kiedy postacie chodzą spać, strażnicy wykazują zwiększoną czujność i tak dalej. W przypadku Skyrim po miastach biegają dzieci, postacie wykonują podstawowe czynności (np. kowal pracuje w kuźni, coś tam wykuwa, pracuje przy piecu…), NPC nawet mają własnych „przyjaciół”, z którymi rozmawiają na mieście, czy zabierają towar ze stoisk gdy nadchodzi zmierzch. W lasach spotkamy zwierzynę, podróżników, konwoje czy myśliwych. Przede wszystkim należy wspomnieć, że w końcu twórcy gry zabrali się za modele postaci – nie są już jajogłowe, jak w Oblivion, każda postać wygląda oryginalnie i niepowtarzalnie. Szkoda, tylko że postacie w Skyrim są jakoś… wysportowane. Znaleźć jakiegoś karła, osobę znacznie wyższą od innych, chudzielca czy grubasa jest BARDZO trudno.
Niemniej jednak miasta żyją, a przechadzanie się między postaciami w dodatku mówiącymi w pełni po polsku jest naprawdę wielką przyjemnością. Nieco kuje fakt, że osób udzielających głosów w Skyrim jest niewiele i czasami zdarza się spotkać dwie osoby o tym samym, charakterystycznym głosie, ale da się to puścić bokiem…

W przeciwieństwie do Oblivion czy Morrowind, w Skyrim nie powinniśmy się spodziewać ogromnych twierdz czy ruin na powierzchni – Skyrim to kraina śniegu i lodu, gdzie większość ukryte jest pod ziemią. To wcale nie znaczy, że w Skyrim nie ma co zwiedzać… W grze istnieje kilkaset lokacji, wnętrz, niektóre z nich są znacznie większe od tych z Oblivion. Przede wszystkim trzeba uczynić tutaj ukłon w stronę designerów – większość z lokacji stworzona jest bardzo klimatycznie. Wiele z zastosowanych skryptów bywa zaskakujących, w przeciwieństwie do Oblivion, czy Morrowind niemal każda lokacja zawiera jakieś niespodzianki, ukryte przejścia, pułapki, skrypty czy niekiedy może i krótkie, ale ciekawe questy. Warto również wspomnieć, że skłócone Skyrim ma dość „autonomiczne” regiony – jeżeli jesteśmy ścigani w Samotni, a nie zostaliśmy złapani na gorącym uczynku w Riften, to w tym drugim regionie już nie jesteśmy ścigani.

Umiejętności i atrybuty w Skyrim

System rozwoju umiejętności i atrybutów w Skyrim niczym nie różni się zbytnio od poprzednich części serii oraz innych gier – po prostu by rozwijać daną umiejętność musimy jej używać, przykładowo walczyć magią zniszczenia by rozwijać tą dziedzinę, wykuwać przedmioty by być kowalem i tak dalej. Wytwarzając przedmioty możemy zbierać składniki alchemiczne, wydobywać rudę surowców, rąbać drewno, garbować skórę, używać pieców hutniczych, warsztatów, stołów alchemicznych… To wszystko rozsiane jest po świecie i korzystają z nich NPC oraz przeciwnicy w między czasie, to wszystko nadaje niesamowity i realistyczny klimat.

Trochę wody, trochę gandzi, trochę soku z gumijagód!

Różnica jest taka, że od tej pory możemy używać czarów, czy różnorodnych broni w „pełni” dowolnie – umieszczając przykładowo w obu dłoniach czar przemiany, albo magicznej tarczy, lub też w obu dłoniach miecze. To, jak będziemy korzystać z możliwości zależy od nas – np. w jednej ręce czar, w drugiej miecz albo tarcza. Da się? Wszystko się da. Dodatkowo w Skyrim wprowadzono opcję ulubionych przedmiotów, czarów, mikstur, zwojów (…), które możemy aktywować jednym przyciskiem, a następnie wybierając kilka z nich.

Umiejętności w Skyrim zdobywane są w podobny sposób, jak w Oblivion – wybierając jedną z wielu dziedzin umiejętności możemy rozwinąć jej drzewko. W wypadku Skyrim jest ono ukazane w kształcie gwiazdozbioru, z początku obsługa tych „gwiazdek” może sprawiać trudności, jednak z czasem staje się banalna.

Czasami, po zbyt mocnej walce, jak dostanę w hełm, to gwiazdy widzę…

Czym dłużej zajmujemy się daną umiejętnością, tym z czasem posiadamy dostęp do coraz lepszych umiejętności – każdy poziom postaci to jeden punkt, który możemy przeznaczyć na zdrowie, kondycję, magię oraz jeden na rozwój umiejętności. Początkowe są dość proste i przykładowo zwiększają efektywność czarów czy pozwalają nam wykuwać stalowe zbroje. Każde kolejne gwiazdy odblokowują już bardzo specjalistyczne możliwości – np. rozwijając retorykę będziemy mogli przekupić strażników zaś otwieranie zamków pozwoli nam stworzyć woskowy odlew klucza do zamka (jeżeli taki klucz istnieje w grze). Umiejętności rozwinięte na poziom mistrzowski dają jeszcze lepsze możliwości – mistrz skradania może sprawić, że przeciwnicy nas atakujący będą musieli szukać nas ponownie, gdy tylko stracą nas z oka, zaś mistrz przywołania może otaczać się dwoma potężnymi żywiołakami.

Questy i zadania w Skyrim

Jak było mówione na początku – cały nasz miecz, czary, czy topór… rozbija się w sumie o smoki, które zaczynają pustoszyć i atakować osady oraz miasta Skyrim. Nic wielkiego, jednak nie będę tutaj „spoilerował”, o co chodzi dalej – tego dowiecie się sami, jeżeli zechcecie zagrać. Powinienem jednak wtrącić jedną zaletę i jedną wadę do wątku głównego – jest on stosunkowo długi, jeżeli wykonuje się go z umiarem, zaś do wad należy zaliczyć lekki smrodek Obliviona, gdy ubijamy po raz „enty” smoka ratując nieświadomych (z początku) kto ich zaatakował mieszkańców.

Takie tam, z wycieczki szkolnej…

Zadań jest doprawdy sporo, licząc łącznie kilkanaście wiosek i miast, do tego kilkanaście mniejszych wiosek lub domków gdzieś w świecie, kilkadziesiąt questów rozsianych po lokacjach oraz kilkanaście gildii… Wychodzi ładna trzycyfrowa ilość zadań, przynajmniej. Ponownie jedna zaleta oraz jedna wada – zadania w Skyrim są niekiedy niezwykle długie i wymagają od nas podróżowania, szukania i kombinowania, niestety część z nich dołuje swoją durnowatością. Po prostu część z nich jest banalnie prosta i polega na „przynieś, zanieś, pozamiataj”, jednak w 3/4 przypadków spotkać się możemy z naprawdę fajnymi i ciekawymi questami, w których musimy wybierać najróżniej wpływające na przyszłość opcje. Należy tutaj zaznaczyć fakt, że polska strona dystrybutora niezwykle postarała się jeżeli chodzi o dubbing – zdania dopasowane są do ruchów ust, odpowiedni ton lub efekty, w zależności czy mówi to starzec, osoba młoda, demon, bóg, duch czy jeszcze kto inny.

Prócz samych gildii, zadań i losowo spotkanych postaci w Skyrim natkniemy się także na Daedry, a raczej ich kapliczki lub wcielenia. Podobnie, jak w przypadku poprzednich części sagi The Elder Scrolls, tak i tutaj będziemy mieli okazję wykonać dla nich zadania – szczególnie miło, gdy słyszy się ich słowa w klimatycznym polskim dubbingu.

Ocena The Elder Scolls V: Skyrim

Cóż można powiedzieć w paru zdaniach – jest to stary dobry Morrowind, mocno ulepszony, z dobrymi elementami z Oblivion. Powrót do tradycji z Morrowind, które Oblivion w pewnym sensie złamał, z lekką nutką nowocześniejszych i bardziej atrakcyjnych rozwiązań (np. możliwość ustawienia w dłoniach dowolnej rzeczy/czaru). Spotkamy się tutaj z typowym klimatem Morrowind w śnieżnej odsłonie… to się ceni. Twórcy nie zrezygnowali z tradycyjnych elementów, takich jak wątek więzienny, masa najróżniejszych poukrywanych rzeczy i dobrych wątków fabularnych. Niektóre z nich są nawet naznaczone lekkimi easter-eggami (rzeczami pozostawionymi przez twórców gry), np. „Notched pickaxe” wbity w skałę, co nawiązaniem jest niewątpliwie do gry Minecraft i jej twórcy Notcha. Jednak słowo notched można tłumaczyć jako szczerbiony lub wyszczerbiony. Do ogromnych zalet Skyrim należy zaliczyć stworzone lokacje – są niezwykle szczegółowe, w wielu miejscach widać ewidentne dbanie twórców o szczegóły, np. odpowiednia gra świateł, zaskakujące skrypty, poukładane odpowiednio przedmioty, czy różne wspomniane „znajdźki”.

Czyli… jak oni to zrobili?!

Ale i bez wad się nie obeszło. Głównie rozbija się wątek główny, wędrując po świecie i wchodząc do wioski musimy tam spotkać smoka… przez pierwsze dwa razy można to uznać za przypadek lub szczęście, potem wkurza to strasznie. Niektóre questy też leżą – bywa, że ktoś prosi nas o pomoc w przyniesieniu amuletu, który leży dwa pokoje dalej. Innym złym elementem Skyrim jest system lochów, mimo ich wspaniałej klimatyczności, zaskakujących momentów, jakości wykonania do zarzutów trzeba dodać ich „skrótowość”. Dochodzimy do końca, zbieramy łupy, czasami zabijemy jakiegoś mocnego przeciwnika, za którym… jest przejście na początek lokacji, tak wygląda 3/4 z nich. Niestety leży też AI w Skyrim, podobnie z resztą jak w każdą częścią tej serii – przeciwników można podciągać na skały, lub inne niedostępne miejsca i po prostu tłuc. Wielu olewa nas gdy tylko cofniemy się w miejsce, gdzie oni nie mogą się dostać. Czasami powoduje to sytuacje wywołujące salwy śmiechu.

Jakoś informacja o tworzeniu Skyrim do mnie nie dotarła tak elektryzująco jak Morrowind czy Oblivion lata temu, dopiero niedawno, chyba w połowie 2011 roku zauważyłem, że ta produkcja jest już niemal na ukończeniu. Dlatego na początku sądziłem, że będzie to kolejna „masowa produkcja dla kasy”, jak ostatnio bywa. Oj mocno się myliłem, naprawdę bardzo mocno… Gra w mojej ocenie to arcydzieło rynku cRPG ostatnich paru lat, wszelkie inne tytuły mogą się schować, jedynie w Mass Effect 3 jakaś nadzieja na równą pozycję. Gothic? Dawno zgnił.

Cóż, chyba blisko 46 godzin gry w ciągu 3 dni mówi samo za siebie i nie trzeba dawać tu żadnych procentów, punktów czy ocen.

Kończąc, pora wszystko zebrać w proste i jasne zdania…

Zalety The Elder Scrolls V: Skyrim

Tradycje, powrót do rozwiązań i klimatu Morrowind
Niesamowicie klimatyczne, dokładnie wykonane i ciekawe lokacje
Bardzo duża ilość questów, wiele z nich losowych
Pełna polska wersja językowa, dubbing
Wykorzystanie obu dłoni w sposób, w jaki gracz sobie zapragnie
Życie miast i NPC, zachowania przeciwników, potworów
Duży świat, nie oparty jedynie o tony lodu i śniegu

Wady The Elder Scrolls V: Skyrim

Lokacje stworzone dla osób z problemami, zawsze skrót do wyjścia na końcu
Niekiedy durne i dziwne questy zabierające 15 sekund roboty
AI lekko leży, tradycyjne „podciąganie” przeciwników
Masa przypadkowych błędów pozwalających na szybkie nabijanie kasy/doświadczenia
Niewielka ilość rodzajów broni i czarów

Inne ciekawe posty na ten temat:

Brak podobnych postów

2 komentarzy

sassin / 18 listopada, 2011

Bardzo dobra recenzja, zgadzam się niemal ze wszystkim. Szczególnie cieszy mnie powrót do starych rozwiązań i klimatu z Morrowinda, bo do tej pory to był mój faworyt. A Oblivion niech sie schowa, zaś Skyrim przywrócił świetność serii TES.

Odpowiedz na komentarz
- Midvith / 18 listopada, 2011
  
  Ale dalej inteligencja, co niektórych programistów w firmie Bethsada leży na poziomie dna:
  - AI towarzyszy i przeciwników wchodzących w pułapki, rzucających się na wroga kiedy ty chcesz zdjąć ich po cichu, albo przybiegający z odległości pół kilometra, kiedy kazałeś im tam zostać
  - Grawitacja przedmiotów leży i kwiczy
  - Standardowy i JEBITNIE WKURWIAJĄCY sposób robienia podziemi, czyli przechodzisz go np. 10 minut by na końcu znaleźć wajchę otwierającą przejście na początek lokacji. Taki sposób ich tworzenia zaiste wkurwia.